Gezocht… een tuin van Eden
Een interview met kunstenaar Dien De Bruyn
Wie durft in een woelige en gewelddadige wereld nog verlangen naar een harmonisch paradijs, een tuin van Eden? En toch: dromen is een constante in elk mensenleven. Zonder een minimale ervaring van harmonie – tussen mensen, natuur en objecten – is leven nauwelijks denkbaar. Met die spanningsvelden tussen paradijsdroom en harde realiteit gaat kunstenaar Dien De Bruyn aan de slag in haar tentoonstelling Gezocht… een tuin van Eden, die van 9 april tot en met 26 april 2026 te zien is in de Abdij van Bornem.
De expo vertrekt vanuit het bekende Bijbelse verhaal van Adam en Eva en hun uitdrijving uit het paradijs na het eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Een verhaal dat eeuwen oud is, maar nog steeds universeel aanvoelt: het verbeeldt de zoektocht van de mens naar zichzelf, naar kennis, vrijheid en verantwoordelijkheid. “Kennis maakt vrij,” zegt De Bruyn, “maar ze pijnigt ook.”
Een sculpturale basis, een open blik
Dien De Bruyn volgde haar opleiding beeldhouwen aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Mechelen en bij beeldhouwer Philippe Marchand. Beeldhouwen blijft haar artistieke fundament. “Ik begon met letterlijk houwen in steen, met hamer en beitel,” vertelt ze. “Dat is een zeer oude traditie. Het transformeren van ruw, hard materiaal tot een vorm die emotie of een gedachte oproept, blijft me uitdagen. Het werkt ook meditatief: de vorm ontstaat rechtstreeks vanuit de steen.”
Tegelijk werkt De Bruyn vandaag in verschillende ateliers: beeldhouwen, textielkunst, het multidisciplinair atelier en het projectatelier. Die veelheid is geen toeval. “Elk materiaal en elke discipline heeft zijn eigenheid. Door ermee te experimenteren ontstaan onverwachte combinaties. Dat verruimt niet alleen mijn verbeelding, maar versterkt ook de zeggingskracht van het werk. Het laat me toe om installaties te maken, om een soort ‘universum’ te creëren.”
Werken vanuit intuïtie
In haar werk komen uiteenlopende materialen samen: steen, hout, textiel en objecten uit het dagelijks leven. De keuze daarvoor is zelden rationeel. “Het is een puur intuïtief proces,” legt ze uit. “Het materiaal dient zich aan in een bepaalde fase van het maken. De zoektocht stopt pas wanneer ik voel: ja, dit klopt. Pas achteraf volgt soms een meer rationele uitleg.”
Opvallend in haar werk zijn de Afrikaanse invloeden, onder meer via alledaagse gebruiksvoorwerpen zoals plastieken waskommen. Die zijn geen louter esthetische elementen. “Ze maken deel uit van het dagelijkse leven van vrouwen, van intensief en vaak onzichtbaar werk. Door zulke objecten ‘op het podium’ te brengen, krijgen ze een andere waarde en betekenis.” Die culturele lagen verweven zich volgens haar vanzelf in haar beeldtaal. “De logica, het woord, komt pas na het beeld. Soms vraag ik me af of een beeld eigenlijk woorden nodig heeft.”
Verbondenheid over grenzen heen
Al meerdere jaren werkt Dien De Bruyn in Gambia samen met kinderen uit de lokale gemeenschap. Ze nuanceert dat graag. “Een kunstproject is een te groot woord. Het gaat om een kinderatelier, ontstaan vanuit mijn overtuiging dat iets creëren helend en versterkend is. Je verbeelding openen is zo heilzaam. Met eenvoudige middelen proberen we dat mogelijk te maken.”
Die ervaring heeft haar kunstenaarschap sterk beïnvloed. Samenwerken in en met een andere cultuur, op gelijke basis, schept verbondenheid en zorgt voor relativering. Thema’s als ongelijkheid, de positie van vrouwen en mondiale verbondenheid sijpelen vanzelf haar werk binnen, zonder dat ze er expliciet stelling over inneemt.
Een tuin van Eden in de abdij
Dat Gezocht… een tuin van Eden net in een abdijcontext te zien is, voelt voor De Bruyn vanzelfsprekend. “De thematiek maakt deel uit van de christelijke traditie: begrippen als zondeval, goed en kwaad, straf en verantwoordelijkheid. Ik heb die elementen verwerkt vanuit mijn eigen interpretatie.”
De binnentuinen van abdijen vormen daarbij een belangrijk beeld. “Ze zijn als oases: plekken om naar binnen te keren en vervolgens weer de wereld in te gaan. Vanuit dat beeld heb ik geprobeerd de tuin van Eden vorm te geven – niet met planten, bloemen of fonteinen, maar vanuit de vraag: wat moet een tuin van Eden vandaag bieden?”
Die zoektocht is onlosmakelijk verbonden met de chaos van de wereld, met macht, onmacht en veerkracht. “Hoe hou je stand? Hoe blijf je rechtop? Het creëren zelf, de zoektocht in en met de materie, versterkt mijn veerkracht.”
Evolutie en kern
Sinds haar solotentoonstelling Her- in IKA Mechelen (2023) en haar bekroning met de Talentprijs Ernest Albert (2019) voelt De Bruyn meer durf en vertrouwen. “Twijfel blijft onvermijdelijk, maar ik ervaar ook meer vrijheid. Een object of beeld heeft geen vaste betekenis op zich; die ontstaat door context. Dat wil ik steeds verder uitpuren.”
Als ze één werk uit de tentoonstelling moet kiezen dat de kern raakt, twijfelt ze niet: “De Eva-installatie. Daar ligt het hart van mijn verhaal. Het was ook de langste en moeilijkste zoektocht.”
Ruimte laten voor de kijker
Wat bezoekers precies zullen ervaren in de serene ruimtes van de abdij, laat De Bruyn bewust open. “Ik wil niet sturen. Ik zou gelukkig zijn als er iets is dat mensen raakt – op welke manier dan ook.”
Praktisch
Expo: Gezocht… een tuin van Eden
Kunstenaar: Dien De Bruyn
Wanneer: 9 april – 26 april 2026
Open: donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag van 13.30 tot 17.00 uur
Waar: Abdij van Bornem
